کلبه برفی من

دختری از تبار برف

 

هر لحظه ی عمر را غنيمت شمار

کاين عمر دو روز است چو باران بهار

آن دم که رود روح زجان و تن تو

اندوه،چه سودی به تو بخشد ای يار؟

                                                    نگار

راستی يه سوالی هم ازتون دارم......

شما هم وبلاگمو باز می کنيد قالبمو

 نصفه نيمه و ضبدر خورده می بينيد؟

  
نویسنده : دختر زمستان ; ساعت ٥:٤٢ ‎ب.ظ روز جمعه ٤ دی ۱۳۸۳
تگ ها :