کلبه برفی من

دختری از تبار برف

 

درياب  که  از  روح جدا خواهي رفـت
در   پرده  اسرار  فـنا  خواهي  رفـت
مي   نوش   نداني  از  کـجا  آمده‌اي
خوش باش نداني به کجا خواهي رفت

 

مي   نوش   که   عمر  جاوداني  اينـسـت
خود   حاصـلـت   از   دور   جواني  اينسـت
هـنـگام   گـل   و  باده  و  ياران  سرمست
خوش   باش  دمي  که  زندگاني  اينسـت

 

  
نویسنده : دختر زمستان ; ساعت ۱۱:٤٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ آذر ۱۳۸۳
تگ ها :