کلبه برفی من

دختری از تبار برف

 

نگاهش كردم و دلتنگ شد گل

سحرگه در چمن خوشرنگ شد گل

چو دستي پيش بردم، سنگ شد گل

به دل گفتم كه نازست اين، مينديش

                                                       (هوشنگ ابتهاج)

 

 

 

سخنی منسوب به خواجه عبدالله انصاری:

در سخاوت ، چون باد باش كه بر هركسي بوزي و

در شفقت چون آب باش كه در هر نفسي برسي

در صحبت وحشي باش تا با هركسي نياميزي

و درمحبت چون آتش باش تا برافروزي.

  
نویسنده : دختر زمستان ; ساعت ٧:٤٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ آبان ۱۳۸۳
تگ ها :