کلبه برفی من

دختری از تبار برف

 

ستاره

این همه شعر و آواز

 این همه نغمه و ساز

برای تو می خونم

 برای مهربونم

ستاره ی قشنگم

نرو از دل تنگم

تو ماه آسمونی

 باید پیشم بمونی

کنار این شب تار

 باید یکم بخونی

ستاره ی قشنگم

نرو از دل تنگم

توی این دل خستم

 تو این قلب شکستم

یه حرف تازه دارم

یه شعر نو میارم

برای تو می خونم

 کنار تو می مونم

تو هم بمون کنارم

 نرو از دل تارم

اگه بری قشنگم

پرنده دلگیر می شه

یه روز میاد که دیگه

برای ما دیر می شه

همه می گیرن از هم

سراغ اون ستاره

ستاره ای که دیگه

منو پیشش نداره

پس بیا و خطر کن

 از این سفر حذر کن

ستاره ی قشنگم

نرو از دل تنگم

پیشم بمون ستاره

برام بخون دوباره

                    نگار(خودم)

لطفا اگه اين شعرو خوندين حتما نظراتونو بگين.ممنون

  
نویسنده : دختر زمستان ; ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۳ امرداد ۱۳۸۳
تگ ها :